Trends: klantvriendelijke overheid is flexibel

26 april 2018

Elke woensdag rij ik van mijn bedrijf naar het parlement. Dan vindt de plenaire zitting plaats, waar de parlementsleden de regering het vuur aan de schenen leggen en debatteren. Ik draaide de hoek om en zag voor de deuren van het parlement de bekende rode en groene jasjes: een syndicale actie van de vakbonden.

De politieke media werden die dag beheerst door het feit dat een politieke kandidaat geen handjes wou schudden met vrouwen, uit religieuze overtuigingen. Ik kon me niet inbeelden dat de vakbond het daarover wou hebben met ons, het moest iets met werk te maken hebben.

Die dag in het parlement een decreet ter stemming voor om uitzendarbeid bij de Vlaamse overheidsdiensten en de lokale besturen mogelijk te maken. België en Griekenland zijn de enige twee landen in de Europese Unie waar uitzendwerk bij de overheid niet mogelijk is. En dat terwijl de private sector elke dag een beroep doet op meer dan 100.000 uitzendkrachten.

Sinds de zesde staatshervorming in 2014 kreeg Vlaanderen de bevoegdheid dat zelf te regelen. De regering en het parlement gingen aan de slag, maar onze vakbonden gingen niet akkoord, dus stonden ze op de stoep. Een actie tegen de uitzendarbeid bij de overheid.

Uiteraard verbaast zo’n actie mij. Ik doe als ondernemer een beroep op uitzendkrachten. De vrije markt is gebaseerd op een evenwicht tussen vraag en aanbod. Het binnenlopen van bestellingen is soms moeilijk te voorspellen. Als er grote opdrachten binnenrollen, is uitzendarbeid een godsgeschenk. Dan kunnen we op relatief korte termijn rekenen op extra arbeidskrachten. Niet alleen om het werk gedaan te krijgen, maar evengoed om het menselijk te houden voor onze eigen mensen. Zo hoeven onze vaste werknemers hun vakantie niet op te geven, of moeten ze minder overuren maken. Zonder uitzendarbeid hadden we heel wat opdrachten moeten weigeren. Dat zou ons best wat omzet hebben gekost.

En de overheid dan? Heeft die dan nooit fluctuaties in haar dienstverlening? Uiteraard wel. Als personeel bij de schoonmaakploeg van het gemeentelijke zwembad uitvalt, dan kan de hygiëne niet worden gegarandeerd en moet je op een zonnige, warme dag veel burgers teleurstellen. Ook tijdens vakantieperiodes zal het op een dienst burgerlijke stand wellicht drukker zijn vanwege een toenemende vraag naar reispassen, Kids-ID’s en andere internationale documenten.

We klagen soms over de bureaucratische en trage overheid, maar door uitzendkrachten toe te laten, kan de dienstverlening ook daar gevoelig verbeteren. Een ander voordeel is dat kansengroepen extra kansen krijgen. Hun profiel is soms nog niet sterk genoeg voor een voltijds contract, maar het geeft hun de mogelijkheid ervaring op te doen en dat biedt voordelen op de lange termijn. Door de drempels te verlagen help je pas echt de zwaksten op de arbeidsmarkt.

Door de veranderende arbeidsmarkt en economie is meer flexibiliteit vereist, ook bij de overheidsdiensten. De kritiek van de vakbonden dat dat voor meer onzekerheid zorgt bij werknemers lijkt me wat voorbarig. De Pano-reportage over de laakbare praktijken van grote bedrijven die hoofdzakelijk met uitzendkrachten willen werken, was een belangrijk signaal. De werknemers hopten van dagcontract naar dagcontract en wisten niet of ze de volgende week nog een baan zouden hebben. Dat kan niet. Iedereen verdient respect.

Dat soort toestanden zal bij de overheid niet gebeuren. De overheid zal samen met de uitzendsector en de respectievelijke

vakorganisaties duidelijke regels uitwerken om ervoor te zorgen dat er een balans wordt gevonden tussen de nodige sociale bescherming en de flexibiliteit.

Dus beste vakbonden, rol die vlaggen maar weer op. Laat die uitzendarbeid bij de overheid maar komen. De burger heeft recht op een performante en flexibele overheidswerking en zal beter bediend worden. Tenslotte betaalt hij ervoor.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x