Trends: La Belgique C'est Chique

Trends: La Belgique C'est Chique

14 december 2018

La Belgique, c’est chique.

Vorige week kende Agoria de E-gov Award toe. De gelukkige die dit keer in de prijzen viel was EWI, het departement Economie, wetenschap en innovatie. Ze wonnen met een digitaal portaal voor FRIS (Flanders Research information Space) dat onderzoekers dichter bij elkaar brengt..

Agoria wil organisaties belonen die door hun digitale dienstverlening het leven van de burger en het bedrijfsleven verbeteren. Een mooi initatief. Qua digitalisering valt er nog een hele weg af te leggen. 

Ik kan me niet ontdoen dat er qua administratieve dienstverlening veel stappen vooruit worden gezet om de burger vlotter te helpen. Denken we daarmee aan ‘Doe maar digitaal’ op federaal vlak met onder meer realisaties zoals Itsme en de Ebox.
Federale overheidsdiensten mogen voortaan ook geen gegevens van burgers en bedrijven meer opvragen die al bij de overheid ter beschikking zijn. De Ministerraad keurde daartoe op 28 november de wet rond unieke gegevensverzameling goed.

Ook in Vlaanderen startte men het ‘Radicaal Digitaal’ – project met als slagzin ‘een overheid die jou beter begrijpt’. In het toekomstige Bestuursdecreet zal de bepaling rond het eenmalig vragen van gegevens bij burgers en bedrijven zelfs nog verstrengd worden en zal een burger dit ‘only once principe’ ook kunnen afdwingen. ‘Vraag niet wat je al weet’. Er worden wel degelijk stappen gezet.

Laat ons echter de lat nog hoger leggen. We zijn er immers nog niet. De verschillende digitale eilanden van overheidsdiensten, intercommunales, ziekenfondsen, publiekprivate samenwerkingen werken nog te veel op eilandjes.

Een voorbeeld uit het leven gegrepen. Ik ga naar het station van Leuven. Ik wilde me een parkeerabonnement aanschaffen om mijn wagen in de ondergrondse parking te kunnen zetten tegen een abonnementsprijs. De juffrouw vroeg om even mijn identiteitskaart in te lezen: Alle gegevens werden van mijn identiteitskaart gehaald. De foto van mijn pas werd op mijn nieuwe parkeerkaart geprint. De dame in kwestie vond alle gegevens digitaal en kon verder. Digitalisering ten top, dacht ik toen. Processen in orde. Zoals het hoort in 2018.

Tot op het moment dat bleek het niet zeker was of er wel plaatsen in die parking waren voor abonneehouders. Dat moest even telefonisch gecheckt worden. Eerst even overleggen met de collega, dan de draagbare telefoon gaan halen om finaal het telefoontje te plegen. De rij achter mij groeide ondertussen aan.
Bleek dat er geen plaats was in de parking voor nieuwe abonneehouders. De parkeerkaart kon dan ook niet geactiveerd worden. Ik kreeg wél een handgeschreven briefje met een stempel van de NMBS dat ik aan het loket was geweest.

Vanaf vorig week mag ik gratis parkeren, ‘als overgangsfase’. Dit impliceert wel dat ik elke dag mijn handgeschreven notaatje moet gaan tonen aan het loket zodat men mijn ticket kan neutraliseren. De loketbediende vertelde me ook dat ik vanaf nu me elke dag moest melden aan het NMBS loket om te horen of er wel plaats was in de parking voor abonnees. ‘Of dat dan niet telefonisch kon’, vroeg ik. Neen, dat was niet mogelijk. Het was First come, first served, in hoogsteigen persoon.

In alle bescheidenheid durf ik zeggen dat mijn dagelijks schema niet toelaat elke dag even aan het loket van de NMBS te gaan horen of mijn parkeerabonnement kan geactiveerd worden, laat staan een kattebelletje aan het loket te tonen zodat mijn parkeerbon wordt geneutraliseerd.

De tijd dat deze ganse administratie en toelichting duurde, begon danig op mijn rij-genoten te wegen. Er werd gezucht en geklaagd. Ik had er alle begrip voor.

Bij mijn vertrek hoorde ik de dame die achter mij stond aan het loket iets vragen over haar behoeftige zoon en iets van kortingen. Ik hoorde nog net het antwoord : ‘ah nee, toch niet, daar moet u eerst nog een attest voor bij het ziekenfonds halen’…

We moeten daar van af, van dat soort van toestanden. Burgers willen hun tijd nuttig kunnen invullen, ze willen niet meer aan loketten staan en onverrichterzake terug keren. Ze willen waar voor hun overheidsgeld, verrast zijn dat het zo vlot ging. De digitale toon is nu gezet, zowel Federaal als in Vlaanderen. De overheid moet zich blijven inzetten tot alles vereenvoudigd en gedigitaliseerd is, tot elke Belg na afhandeling van een administratieve vraag tot de vaststelling komt : ‘La Belgique, c’est vraiment chique’.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x