Trends: niemand moet me iets dicteren over vrouwenquota

Trends: niemand moet me iets dicteren over vrouwenquota

23 maart 2018

Afgelopen week heb ik me even op de barricaden gezet. Niet als een Dolle Mina, wel als een vrouwelijk ondernemer. Ik las met interesse de open brief van Ann Callewaerts van Telenet die opriep om te streven naar een iets vrouwelijker bedrijfsleven.

De cijfers zijn inderdaad bedroevend. In  de gendergelijkheids index van het Wereld Economisch Forum zijn we afgegleden tot de 31e plaats, waar we ooit comfortabel in de top 10 stonden. Niet zozeer omdat België is stilgevallen. Wel omdat andere landen sneller vooruit gaan.

In België wordt slechts 1 op 4 topfuncties ingevuld door een vrouw.

in de directiecomités van de 50 grootste Belgische bedrijven  zetelen slechts 13,4% vrouwen. In de raden van bestuur van beursgenoteerde bedrijven klokken we al af op 28,5% terwijl het wettelijk voorgeschreven minimum 33% is.

Dat is effectief te weinig. Heel wat studies toonden reeds aan dat bedrijven waarin meer vrouwen in topfuncties zitten ook effectief betere resultaten kunnen voorleggen.

Het is een verhaal van diversiteit : hoe diverser een directie, hoe beter het resultaat.

Er is al veel water naar de zee gestroomd over deze materie en het laatste woord is daar nog niet over gezegd. Ikzelf let binnen mijn bedrijf toch wel op gender evenwicht. Op een gezonde manier. Ik neem geen vrouwen aan omdat ze vrouwen zijn. Ik werf talenten aan, geen genders. Maar ik kijk wel of de verdeling niet te veel naar de ene of naar de andere kant overhelt. Dat lukt aardig. Ik heb daar geen gesofisticeerde software voor nodig. Veel van mijn beslissingen gebeuren toch nog steeds met het buikgevoel en eerlijk : het resultaat is een team dat ik door en door vertrouw.

 In het parlement stelde ik de vraag aan minister Homans over hoe ze toch ook meer de focus zou kunnen leggen binnen de overheid op die gendergelijkheid. We zaten eigenlijk wel op dezelfde golflengte.

Plots viel uit de oppositie het grote woord waar de bedrijfswereld niet op zit te wachten : de quota. Neen, ik wil geen quota, neen ik wil niet dat de overheid in onze bedrijven komt vertellen hoeveel vrouwen er moeten zitten op dit of op gene zitje. Ik wil wel een beleid van sensibilisering. Van bewustwording.

Daar zijn verschillende verklaringen voor : eerst en vooral is er nog steeds een gebrek aan sensibilisering, en ontbreken er rolmodellen : bedrijven die aan tonen hoe zij het doen.

Ten tweede : het opstellen van vacatures en een bepaald woordgebruik kan er toe leiden dat bv meer mannen zich kandidaat stellen. Er bestaat effectief zoiets als genderneutrale vacatures, maar weinig bedrijven weten er van.

Ten slotte is er nog steeds de ‘unconscious bias’ : onze onbewuste vooroordelen. We hebben ze allemaal : een vrouw met ambitie, een vrouw die zich goed kan verdedigen in een debat : dat zal wel een harde tante zijn. Geloof me : in deze ben ik ervarings deskundige.

Maar terug naar het parlement : ik deelde het filmpje van het debat op sociale media. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een hevige reactie uit onverwachte hoek : de vrouwen zelf. Ze verweten me dat ik niet achter quota stond. Dat quota enkel en alleen de oplossing zijn om tot een gendergelijkheid te komen.

Ik zal het even scherp stellen : er bestaat ook nog de vrijheid van het ondernemen. Dat is een eerste voorwaarde om ondernemers, mannen en vrouwen , hun plannen te laten realiseren. Daarna kan de overheid handvaten aanreiken en suggereren wat de voorwaarden zijn om tot een goed ondernemerschap te bekomen. Streven naar gendergelijkheid is er daar zeker 1 van.

De commentaren die ik deze week las waren toch wel wat beangstigend. Ik hoef geen fundamentalisten die me komen dicteren hoe ik mijn bedrijf moet organiseren. Die me vertellen dat ik de vrouwenquota hoog in de vaandel moet dragen.

Ik blijf hevige voorstander van gendergelijkheid : dit thema moet hoog op de agenda blijven staan. Het debat gaat er over hoe we dat gaan bereiken. Mijn inziens hoeft dat niet door quota in te voeren.

Ik moet vrij kunnen ondernemen.

Toch ben ik er in geslaagd die gendergelijkheid in mijn bedrijf te realiseren. Zonder quota. In een overwegend mannelijke sector.

Ik toon hiermee zelf aan dat streven naar gendergelijkheid ook op een andere manier kan, door er aandacht voor te hebben. Het kan dus wel degelijk anders. Bij deze roep ik u dan ook op om hetzelfde te doen.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x