Trends: Open brief aan Anuna De Wever

Trends: Open brief aan Anuna De Wever

Proficiat, hoe jij Vlaanderen hebt wakker geschud om klimaat nog hoger op de politieke agenda te zetten. Dat is straf. Straten en pleinen worden dankzij jou gevuld door duizenden jongeren die pleiten voor meer klimaatambitie. Ik heb nog niet mee betoogd tot nu, alhoewel ik er alle sympathie voor heb.

01 maart 2019

Open Brief aan Anuna,

Beste Anuna,

Proficiat, hoe jij Vlaanderen hebt wakker geschud om klimaat nog hoger op de politieke agenda te zetten. Dat is straf. Straten en pleinen worden dankzij jou gevuld door duizenden jongeren die pleiten voor meer klimaatambitie. Ik heb nog niet mee betoogd tot nu, alhoewel ik er alle sympathie voor heb.

Ik behoor tot de groep van mensen die het soms moet ontgelden in je betoog : de politiek. We zouden nog niks ondernomen hebben of we zie het belang van klimaat niet in. Niets is minder waar.

Het is namelijk zo dat er geen magische knop bestaat in het parlement dat ons klimaatprobleem doet smelten als sneeuw voor de zon. Een ambitieus en doeltreffend klimaatbeleid laat zich nu eenmaal niet vangen in slogans of kortzichtige maatregelen. Voor beleidsmakers komt er heel wat kijken bij een alles omvattend klimaatbeleid. Dat lossen we niet zomaar eventjes op.

En, echt waar, ik merk dat in de politiek en het parlement al veel langer een groene wind waait, Anuna. Wie een euro zou krijgen elke keer het woord ‘klimaat’ in het Vlaams parlement valt, zou nu een groene miljonair zijn. Er wordt wel degelijk, en al langer sinds jij je marsen organiseert, gewerkt rond klimaat. Politiek echter is de kunst van de evenwichten. Er zijn meer uitdagingen dan het klimaat alleen. Vraag maar eens aan de mensen van welzijn, van onderwijs, van mobiliteit of aan de ondernemers. Klimaat is niet een domein op zich. Het is een domein-overschrijdend thema.

Zo werden in de visienota “Vlaanderen 2050” de bakens uitgezet voor een circulaire economie en de evolutie naar een CO2-arme samenleving. Ook op korte termijn nemen we als politici korte en krachtige beslissingen.

Zo is er de slooppremie, waarbij je een budgettair duwtje in de rug krijgt als je een nieuwe duurzame woning wil bouwen. Er is het mobiliteitsbudget, de isolatiepremie’s, duurzame landbouw, en ga zo maar verder. Ook vanuit het parlement wordt de mogelijkheid van kweekvlees onderzocht om dier en natuur te redden.

Een revolutionaire manier van werken om onze planeet te redden is echter niet zo simpel, want elke klimaatmaatregel heeft een sociaal-economische impact. Tussen 2011 en 2016 is het aantal jobs in de autosector in ons land gedaald met bijna 17%. Mensen beginnen zich meer en meer op een andere manier te verplaatsen en dat is goed, maar een economische ontwrichting moeten we ten allen tijden vermijden. Zo’n omslag gebeurt geleidelijk.

Het is dus voor de politici dé uitdaging om én jobs te behouden én klimaat daarin te combineren. Dat doe je dus niet door wagens te verwensen, dat doe je door innovatief over mobiliteit na te denken en de mensen daar fiscaal in te stimuleren. Bedrijfswagens hoeven niet weg, maar we kunnen ze wel groener maken. Mensen moeten zich nog kunnen verplaatsen én ze moeten hun job behouden.

Ook thuiswerk kan gestimuleerd worden, maar dan liefst in woningen die goed geïsoleerd zijn. Zo behouden we de jobs, lossen we de mobiliteitsknoop op en werken we toch voor het klimaat. Dit zijn zeer recente maatregelen en voorstellen. Het is dus niet zo dat de politiek niets doet. We zijn geëngageerde mensen die oor hebben naar wat jij op straat roept.

We moeten alleen doordacht nadenken over hoe we sociaal-economisch een mouw passen aan onze klimaatambities. De transitie naar een groene economie gaat dus niet van de ene dag op de andere.

Bij elke maatregel die we nemen moeten we dus de mogelijke effecten wikken en wegen. Ik ben echter vol optimisme en ambitie hierover : wanneer economie hand in hand evolueert met ecologie gaan we een schitterende tijd tegemoet.

Dus Anuna, ik ga je nogmaals moeten tegenspreken : het is niet zo dat de politiek niets doet. We zitten in een beroep van evenwichten : de maatschappelijke puzzel moet kloppen, de rekening moet betaald kunnen worden en liefst van al moet iedereen er qua welbevinden op vooruit gaan. We zijn dus geen tegenstanders, Anuna. Alleen wil jij morgen resultaat en moeten wij dit in een bredere context bekijken. Er wordt aan gewerkt en er zal resultaat zijn maar mensen zonder een job zetten dat gaan we niet doen.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x